we have a wind

well..

She's kind of a loner.
Mainly.
Unfortunatly.



now GET OUT!



απολογούμαι, αλλά όχι σ' εσάς. όχι τώρα. όχι τώρα. όχι τώρα.

The kids.

Τα παιδιά είναι με το μέρος μου.
Νιώθω.

Κι είναι ενθουσιασμός. Κι αύριο θα μετανιώνω. Αλλά σήμερα είμαι καλά και μου αρέσει. Και θα το θυμάμαι. Σ' τ' ορκίζομαι. Αύριο θα το θυμάμαι.

Άκουσα αυτό που ήθελα. Και το ήθελα γιατί δεν το περίμενα. "Πότε επιτέλους;"
Κι έχω σκάσει. Τώρα κάποτε. Τώρα ξέρω. Αύριο όχι. Αλλά τώρα ξέρω.



Κάτι μου λείπει. Και φοβάμαι τόσο, διάολε, να το πω.

Και το τραγούδι είναι γιατί "ξύπνησα" με την απορία, τίποτα άλλο..

did i talk in my sleep?

get off now

I borrowed a curse. I would like to give it away now. Please. Thank you.

33 Μικρές Προτάσεις

Αφήνοντας τον εαυτό σου να λειτουργεί σε δύο ακραίες καταστάσεις. Με δύο ακραία πρότυπα. Με έναν διχασμό. Μια εναλλαγή μέσα σε λίγα λεπτά. Μια αηδιαστική καφρίλα εναλλάσσεται με έναν ρομαντισμό σχεδόν ροζ. Και δεν με ζορίζει αυτό. Αυτό το απολαμβάνω.

Ποια είναι η άμυνα; Ποιο είναι το κυρίαρχο και ποια η άμυνα;

Σωστοί όροι; Με τι ορισμούς;




"How much will you indulge in your flaws?
What are your flaws? Are they flaws?

If you embrace them, will you commit yourself to hospital for life?

Βig questions.
Βig decisions."

Purple chalks for a change.

I can be romantic.

..or something close to what they think or say "romantic" is supposed to be.

I can risk it. Even without a definition.

Could you?

mylilhurricano

i
don't
wanna
change
you




i just

wanna

kill

you

grace

είναι κόμπλεξ να νιώθεις σκατένια μες στα κλισέ σου
είναι σκατά να νιώθεις κλισέ μες στα κόμπλεξ σου

Kanashibari.

I lost my obsessions. there’s nothing. I 'm not able to be obsessed about anything. Not in a legal way. At least.
There is no interest in being a stalker anymore.
In a legal way. At least.
There's nothing there. It's not just boredom. It's a weird, constant situation. One of the really annoying ones. I need the sweet routine of searching for secrets easily placed in common view with the security that people's blindness provides.
No other routine have made me such a needy nature.

I need to be obsessed again. I need my drug. I need my tools, my preparation, my schedule. I seek the relief of putting some things in order. The chaotic one. In a strange way. I need my disguise, my chekings. The pick of my anxieties. I need that huge pile of meaningless stuff around my mind to keep it busy.

I need my obsessions.