your dry blood on my fingertip

Η επιβεβαίωση ότι έχασες κάτι δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι, κάποτε, κάτι είχες.

Έχουμε γαμηθεί στο μεταβατικό στάδιο.

7/8/12

"...Κατερίνα μου, είμαστε αναγκασμένοι να μοιραζόμαστε αυτό τον κόσμο με ένα σωρό μαλάκες. Και το ίδιο ακριβώς πιστεύουν και αυτοί για εμάς. Απ' το «εμπρός, να αλλάξουμε τον κόσμο», θεωρώ πολύ πιο βασικό το «κατ' αρχήν, μην είσαι μαλάκας», και μετά βλέπουμε...
Με αγάπη,
Ισίδωρας"


Κωστάκης Ανάν - Η τελική λήθη (δε φάιναλ θολούθιον)

baking moonpies

Μπορείτε να πείτε στους ανθρώπους πράγματα για τα οποία δεν ντρέπεστε. Πράγματα για τα οποία η γνώμη τους δεν σας νοιάζει. Ακόμα.

Με μέθοδο, τεχνική, σχέδιο. (μπορείτε επίσης να βάλετε τις λέξεις σε σειρά)

Ο στόχος: αυτοπροστασία.

Ο τρόπος: υπερβολή

Μεγαλοποιείστε τα, αρνητικεύστε τα, ξεφτιλίστε τα σε πλαίσια που να μη σας κάνουν κουραστικούς (προσοχή στο ανακάτεμα και σιγανή η φωτιά, μην αρπάξει). Αν γίνετε κουραστικοί εξ αρχής θα σας βαρεθούν και χάσατε το πλάνο. Θα γίνετε κουραστικοί μετά. Μετά το πλάνο.

Και θα ελπίσετε πως κάποια μέρα θα το παρακάνετε. Θα φοβηθείτε. Θα σταματήσετε. Θα μαζευτείτε. Θα ξανααπλωθείτε. Θα ξαπλωθείτε. Θα εξαπλωθείτε.

Οι αυτοί. Το είδος. Δεν θα παίξουν ρόλο άμεσο. Δε θα έχουν χαρακτηριστικά. Δε θα έχουν ιδιότητες. Θα 'ναι εκεί και θα λειτουργήσουν για σας. Για τη μαλακία που σας δέρνει. Για τα κόμπλεξ και τα κολλήματά σας. Η άποψή τους θα είναι υπολογισμένη, προμελετημένη, έτοιμη, σερβιρισμένη, γαρνιρισμένη. Κι όλα θα πάνε με το σχέδιο. Και με το φόβο. Και με την ψευτοάγνοια. Και με την τύχη. Και με τα ζώδια. Και τα καρτούν. και τασημάδια καιτημαλακίαπουσαςδέρνει.

Κι έτσι θα ζήσετε. Μήπως σκεφτούν; Μήπως το ήξερα; Μήπως στ' αρχίδια μου; Μήπως δεν έχω τίποτα καλύτερο να κάνω; άρα Μήπως σκεφτούν;

Έχασα την πίστη μου, την ξαναβρήκα, την ξέρασα και την ξαναψάχνω.
ως είδος. τμήμα του. ως αυτή απ' τους άλλους. ως αυτί. ως αυτοί.

Time to dance..

Some sort of superhero.
λάθος πρόσωπο, λάθος όνομα, λάθος ιδέες, λάθος αιτίες.

και με κάποιον παρανοϊκό τρόπο, το αποτέλεσμα είναι... χμμμ.. εντυπωσιακό.




λάθος αποδέκτες..

διόρθωσις: Η ανυπαρξία αποδεκτών οδηγεί στην παράνοια. Την παράνοια του τρόπου.

λάθος αποφάσεις.

εντυπωσιακό.


..my puppets. Dance!

έτσι.

The little scratch on the roof of your mouth that would heal if only you could stop tonguing it, but you can't."


 


 "This isn't a real suicide-thing. This is probably one of those cry-for-help things."

guaranteed

Γινόμαστε αυτοί οι άνθρωποι,
       που ενθουσιάστηκαν κάποτε και επαναλαμβάνονται έκτοτε.
ξεφτίζουμε, φοβόμαστε, ξεχνάμε

και ξανά



Θα γίνουμε οι γριές που φωνάζουν στα μικρά το μεσημέρι, θα γίνουμε οι χαρωποί μπαμπάδες με τα ίδια αστεία, θα γίνουμε μανάδες με νεύρα, θα γίνουμε άνθρωποι που δεν έζησαν από φόβο, μην τυχόν και δε ζήσουν. Θα γίνουμε αυτοί. Και θα προσπαθούμε να πείσουμε τους πάντες ότι είναι επιλογή μας.

Ποτέ δεν σας συμπάθησα εσάς, που έχετε ήδη πείσει τον εαυτό σας.

μου δημιουργείται πρόβλημα



δεν

θέλω

ναι, είναι αι

ζουστ

http://youtu.be/TOssYJqFubY


χρειάζομαι πράγματα.
πολύ άσχετα. τουλάχιστον άσχετα,
από αυτά που θα ζητήσω.

κέρματα κέρματα κέρματα

Ποια η διαφορά ανάμεσα στο "μη χάνεις ευκαιρία" και στο "άρπαξε ό,τι ευκαιρία νομίζεις πως βρήκες"; Τι σας κάνει να νιώθετε καλύτερα; Έτσι δυνατοί, δραστήριοι και υγιείς; Ποιο ψέμα σας βολεύει περισσότερο;

Ήθελα να βάλω τα γέλια. Δεν ήξερα ποιος ζει λιγότερο. Ήθελα να καμουφλάρω την αηδία με το να προσποιούμαι ζήλια. Τι άνθρωποι!; Τι ζωή!; Τι πάθος!; Τι μαλακίες.

Πάλι τα βαρύγδουπα έπιασα. Δεν θα ταχθώ υπέρ της μιζέριας μου. Απλά μη μου τρίβετε τις αυτο-χαρές σας στη μούρη σαν κατορθώματα. Θα σας θεωρήσω ηλίθιους, θα φταίω και θα πάρω όλη την ευθύνη γι' αυτό. Μετά θα χάσετε αξία. Ας είναι. Κάποια στιγμή θα μάθω.

Έχω μόνο το δίλημμα: Η επιλογή. Μπαλατζάρεις στο να νιώσεις μαλάκας που δεν την άρπαξες (έφυγε το υπονοούμενο σύννεφο) ή καθυστερημένος που νομίζεις με το παραμικρό ότι σου 'ρθε (η ίδια).

Έχω και το προφανές: Η επιλογή. Εκνευρίζομαι περισσότερο με τους β' και καταλήγω στους α'.

Έχω και τύψεις: Η επιλογή.. προς το παρόν





-Είσαι μαλάκας; αναρωτήθηκε ο Λάμπρος.
-Είμαι τεχνικός προϊστάμενος, είπε το ρομπότ.

Λ. Χ.